شیخ امین الدین ابو علی فضل بن حسن طبرسی از علمای نامدار شیعه در قرن ششم ه-ق است که قبرش در قتلگاه سابق (غسلگاه) حد فاصل بین خیابان طبرسی و خیابان شیرازی قرار داشته است.
شیخ طبرسی از دانشمندانی است که آثار گرانبهایی از خود به یادگار گذاشته و تفسیر (مجمعالبیان) و (جوامع الجامع) وی از مهمترین تفاسیر شیعه شمرده میشود.
شیخ طبرسی نزد جمعی از دانشمندان بزرگ چون شیخ عبد الجبار رازی و شیخ منتجب الدین ( جد صاحب فهرست) کسب فیض نموده و شاگردانی چون قطب الدین راوندی ، شیخ منتجب الدین ( صاحب فهرست) و ابن شهر آشوب مازندرانی داشته است.
وی در سال 523 ه-ق از مشهد به سبزوار رفت و مدت25 سال در آنجا توقف کرد و به سال 548 ه-ق در همانجا نیز درگذشت . جنازه وی را به مشهد حمل نمود و در قبرستان قتلگاه سابق (مغسل الرضا) محل باغ رضوان مشهد دفن نمودند.
آرامگاه وی در ابتدای ضلع غربی خیابان طبرسی و در فضای آزاد قرار داشت که به دلیل تعریض خیابان و اجرای طرح عظیم میدان حضرت در سال 1370 خورشیدی با تزریق بتن به اطراف قبر مکعبی سیمانی حاوی جسد مطهر وی ساخته شده و قبر این عالم شیعه به وسط باغ رضوان حد فاصل خیابان طبرسی و خیابان شیرازی در حاشیه میدان حضرت انتقال یافت.
